De mannen van Eels hadden nog geen album uitgebracht, maar waren wel al wereldberoemd. Hun debuutplaat Beautiful Freak zou het allereerste muziekalbum worden van de media tycoons van DreamWorks (Spielberg, Geffen en Katzenberg). De druk op deze nieuwe band moet enorm zijn geweest, maar niemand die dat heeft gehoord. Wat een prachtplaat!
Wanneer je het album opzet duurt het ongeveer 30 seconden voordat je in de gaten hebt dat dit een speciale band is. Het openingsnummer Novocaine For The Soul begint lichtvoetig met een zacht gesamplede beat, een klein pianoriedeltje en vlug daarna ”praat-zingt” Mark Oliver Everett (E) de eerste woorden je oren in: ‘Life is hard and so am I, You better give me something, so I don’t die’. Grote jongen die dan de plaat stopzet.
Het is de opmaat voor nog elf tracks die stuk voor stuk speciaal zijn. De uniek gekozen samples leveren verrassende melodieën op en er spreekt enorm veel muzikale kunde uit het feit dat de mannen ín hun nummers verschillende muziekstijlen aanraken, gebruiken, onderzoeken en dan weer terugleggen. Iedere track is bovendien een verhaal en de beheerste, bijna ontspannende vertelwijze van E zorgt ervoor dat je er ook echt naar wilt luisteren, terwijl je ongemerkt al meedeint op de geruststellende klanken van de gevoelige muzieklijnen. Soms halen ze je uit die gemoedelijke sfeer, gewoon om je even wakker te schudden.
Luisteren naar Beautiful Freak is een beetje vervreemdend. Het is beheerst, breekbaar, gevoelig, maar toch ook weer heel sterk. Het is vooral heel anders. Dat was het al in 1996 toen het album uitkwam en dat is het nog steeds. Beautiful Freak ís anders. Je merkt het ook in E’s teksten. Hij stelt je gerust. Pubers en jongvolwassenen die in de Verenigde Staten ook maar iets afwijken van de standaard, worden al gauw ‘freaks’ genoemd. E vertelt dat anders niet slecht of verkeerd is, maar mooi. Freak zijn betekent dat je speciaal bent: ‘Some people think you have a problem, but that problem lies only with them, just cause you are not like the others, but that is why I love you’ (uit: Beautiful Freak).
Mark Oliver Everett leidt een veelbewogen leven. Al op jonge leeftijd overlijdt zijn vader, de wereldberoemde natuurkundige Hugh Everett, aan een hartinfarct. E’s zus pleegt in 1996 zelfmoord na een turbulent drugs- en depressiviteitsverleden en kort daarna sterft ook zijn moeder.
E is altijd muziek blijven maken en wie de discografie van de band heeft gevolgd, hoort zijn gemoedstoestand veranderen door de jaren heen. In Beautiful Freak klinkt veel hoop, op het opvolgende album Electro-shock blues (1998) niet meer. Later worden de albums vrolijker, maar ook harder (stevige rock met harde gitaren en behoorlijke blazers). Wat E ook doet, zijn muziek blijft persoonlijk. Tegenwoordig gaat het over ouder worden, de dood, maar ook het leven en de liefde.
Wij blijven een ontzettend zwak hebben voor deze one-of-a-kind muzikant die ooit, samen met zijn twee kompanen-van-het-eerste-uur Butch Norton en Tommy Walter, Eels bedacht als naam voor de band omdat ze dan vooraan in het cd-rek bij de platenzaak zouden komen te liggen. Leuk idee, maar ze waren even vergeten dat een band als The Eagles daar natuurlijk nog wel voor zou liggen…
Wat vind jij?
Laatste reacties