2 nieuwe albums van Underworld

Underworld

Underworld is een Britse band die sinds 1986 furore maakt in de house-, techno- en electrowereld. De band wordt gevormd door Karl Hyde en Rick Smith.

meer info

De beginjaren van Underworld

Karl Hyde en Rick Smith leren elkaar kennen tijdens hun studie in de stad Cardiff. Samen met Alfie Thomas, Bryn Burrows John Warwicker vormen ze de electro band Freur. Ondanks dat ze platenmaatschappij CBS Records in ze gelooft en ze 2 albums uit laat brengen, gaat de band in 1986 uit elkaar. Het jaar daarop proberen de heren het opnieuw. Dit keer inclusief bass-speler Baz Allen. Met zijn allen vormen ze de band Underworld. Ze maken meer gitaar georiënteerde electropop in plaats van de pure elektronische muziek. Platenmaatschappij Sire Records ziet wel brood in de kunsten van Underworld en zorgt ervoor dat ze in 2 jaar 2 albums uit kunnen brengen. Het zal echter nog een aantal jaar duren voordat Underworld zijn gewenste doorbraak maakt.

Trainspotting

Underworld maakt heel aardige muziek maar het wil niet lukken het grote publiek te bereiken. Ze hebben een springplank nodig, zoals zo veel beginnende artiesten. Die springplank komt er wel, hoewel een beetje onverwacht. De bijzonder controversiële film Trainspotting vraagt of Underworld een nummer wil maken voor op de soundtrack van de film. Underworld wist op dat moment natuurlijk ook niet dat deze film alle Britse records zou gaan breken. Sterker nog, ze kozen een nummer uit wat niet eens op hun eigen album stond. Ze speelden het op safe, met een nummer waarin ze zelf niet echt geloofde. En dat nummer was Born Slippy Nuxx.

Born Slippy Nuxx is tot op de dag van vandaag één van de grootste en meest bekende dancenummers die ooit gemaakt is. Het nummer werd meer dan een miljoen keer verkocht en talloze keren geremixed door dj’s over de hele wereld. Dit zou de carrière van Underworld de nodige boost geven, dacht iedereen.

Nasleep van het succes

In de jaren die volgen na het succes van Born Slippy Nuxx heeft Underworld het moeilijk. Ze maken nog steeds dezelfde muziek waar een bepaald soort publiek erg gelukkig mee is. Het lukt ze echter niet om het succes van Born Slippy Nuxx te herhalen. Albums als dubnobasswithmyheadman, Second Toughest in the Infants en Beaucoup Fish halen allemaal de status van gouden plaat, maar daar houdt het op. Het lijkt erop dat het buitenland de muziek van de Britse band niet op waarde kan schatten. Op 1 continent na dan…

Azië is namelijk wel dolgelukkig met het tweetal. Naar eigen zeggen geeft Underworld daar ook de beste shows. Goed genoeg om verschillende live albums en dvd’s uit te brengen met beelden van hun tour door Azië.

Inmiddels zit Underworld al de nodige jaren in het wereldje. Ondanks dat ze nooit meer een klapper maakte als met Born Slippy Nuxx krijgt de band iedere keer opnieuw, of dat nu in Londen of in Tokyo is, de zaal in extase met de opzwepende elektrobeats. En dat mag best gevierd worden.

A Collection & Anthology 1992-2012

Underworld viert op een wel heel speciale manier haar 20e verjaardag. Deze maand komen er 2 nieuwe albums uit: A Collection & Anthology 1992-2012. Op Anthology 1992-2012 kijkt men terug naar de afgelopen 20 jaar. Het album is echter niet alleen maar een verzameling nostalgie. Er staan ook nieuwe nummers op het album dat in totaal bestaat uit 3 verschillende cd’s. Maar dit is volgens de heren nog niet genoeg. Het 2e album wat ze uitbrengen, A Collection, is een verzameling highlights van de afgelopen jaren. Nummers als Born Slippy Nuxx, The First Note is Silent en Downpipe zijn vanzelfsprekend aanwezig.