• header2

De Oude Doos: 1992

Zondag 24 maart 2013 | Geschatte leestijd: 2 minuten

Elke 14 dagen gaan we terug in de tijd en halen we herinneringen op uit het verleden. Dit keer duiken we in de archieven van 1992. Wat was dat ook alweer voor een jaar? Waar speelden we mee, welke artiest domineerde de hitlijsten en over welke film sprak iedereen?

Om niet te vergeten

Er zijn van die jaren waar je totaal geen herinnering aan hebt. Of er gebeurde niks of je geheugensysteem was dat jaar helemaal uitgeschakeld. 1992 valt zeker niet in die categorie. In dat jaar gebeurde van alles. Leuke, maar ook veel dramatische dingen. 1992 was bijvoorbeeld het jaar waarin een El Al-vliegtuig neerstort op 2 flatgebouwen in de Bijlmer. De beelden van mannen in witte pakken staan op ons netvlies gebrand. En in april werden we in de nacht opgeschrikt door één van de grootste aardbevingen die ooit in de Benelux waargenomen werd. De beving nabij Roermond van 5,8 op de Schaal van Richter deed ons schudden in ons bed. Een rare gewaarwording. Wat een stadion deed trillen in 1992 was de vrije trap van Ronald Koeman die Barcelona de eerste Europa Cup I uit de historie opleverde. Voor Koeman, die afgelopen donderdag zijn 50ste verjaardag vierde met het uitbrengen van een biografie, was dit zijn absolute hoogtepunt als speler.

De zingende tandarts

Knockin’ On Heaven’s Door van Guns N’ Roses was in 1992 de bestverkochte single. Maar hoezeer we het geschreeuw van Axl Rose ook konden waarderen, onze aandacht gaat naar de nummer 2 op de lijst. Die staat voor ons symbool voor 1992. Een zingende tandarts uit Zweden (dat blijft een mooi verhaal) scoorde een wereldhit met It’s My Life. En daar bleef het ook zo’n beetje bij. Na zijn andere hit, Sing Hallelujah!, verdween Dr. Alban snel uit het zicht. Een blik op zijn website leert dat hij nog steeds actief is als zanger. Of hij ook nog in monden knutselt weten we niet.

Party on, Wayne!

Op filmgebied is één scène uit 1992 bijzonder blijven hangen. We zien een toen nog onbekende Sharon Stone worden ondervraagd door een aantal agenten. En dan gebeurt het. Stone, gekleed in een kort wit jurkje, kruist opzichtig haar benen en tadaa… ze draagt geen ondergoed. Legendarisch is deze scène uit Basic Instinct van Paul Verhoeven. Die vergeten we nooit meer. Al is het maar omdat om de zoveel tijd iemand er weer een parodie op heeft verzonnen.

Wat we ook nooit vergeten is de filmquote ‘Party on, Wayne. Party on, Garth.’ Wayne’s World was natuurlijk erg flauw, maar zo ontzettend leuk. 2 nerds die vanuit hun kelder de tv-show Wayne’s World presenteren. Wie herinnert zich de ‘extreme close-up’ waar de camera inzoomde op de gezichten van een gillende Wayne en Garth? Of de flashbacks met bijbehorende ‘vis-beweging’? De film betekende de doorbraak voor Mike Meyers. In de rol van Austin Powers mocht hij daarna zijn flauwe grappen voortzetten. Van Dana Carvey (die de langharige Garth speelde) hoorden we hier in Europa niet veel meer. In Amerika is hij bekend als briljant imitator van celebrities. Vooral met zijn George W. Bush-imitaties steelt hij de show tijdens Saturday Night Live.


 

Magnum Opus

1992 kunnen we niet voorbij laten gaan zonder even het belangrijkste werk van Harry Mulisch aan te stippen. De ontdekking van de hemel wordt beschouwd als het magnum opus van Harry Mulisch en werd in 2007 verkozen tot het beste Nederlandstalige boek aller tijden. Ja, dat mag natuurlijk niet ontbreken in een terugblik op het jaar 1992.

CD-i


We weten niet of we Philips er blij mee maken, maar 1992 was ook het jaar dat Philips de CD-i in Europa introduceerde. Het multimediasysteem werd bepaald geen succes. In eerste instantie was de CD-i bedoeld om educatieve programma’s op te draaien, maar toen men in Eindhoven zag dat games eigenlijk veel populairder waren, was de strijd met Nintendo en Sega eigenlijk al verloren. Sorry Philips voor het vermelden.

Reageer hier en praat mee!

Sub navigatie:
Om je beter van dienst te zijn maakt het weblog van bol.com gebruik van cookies.